ظلم، جهل و برزخیان زمین

محمد قائد
397 صفحه
انتشارات طرح نو
چاپ اول، 1389
10000 تومان
کتاب درباره‌ی برخورد فرهنگا و خرده‌فرهنگا به‌خصوص درون یه جامعه‌ست و توی فصلای مختلف به موردای مختلفی مثل بنیادگراهای عرب و نواندیشای دینی و بیست و هشت مرداد توجه می‌کنه. خیلی کتاب روون و خوشخونیه. بیشتر این هم به خاطر نقل مداوم اتفاقات تاریخی جالب و کمتر شنیده شده است. ولی گمون می‌کنم یه قدری تو این کار زیاده‌روی کرده. یعنی بیشتر از موضوع بحث از این چیزا نقل کرده. (برای نمونه، مطلب کامل رو ببینید.)
طنز خیلی بی‌رحمانه‌ای هم داره گاهی آدمو پخش زمین می‌کنه اما یه جاهایی به نظرم افرط کرده.(نمونه در مطلب کامل)
احتمالاً اگر همه‌ی حرف نویسنده رو فارغ از این چیزا جمع کنیم ده بیست صفه می‌شه. کما اینکه بخش آخر که قراره «مضامین فصل‌های این متن که برای آنها مشاهدات و مثال‌هایی» آورده مرور کنه، ده صفه‌ست و باز نویسنده نتونسته از ذکر چند نکته‌ی شنیدنی مثل پیدا نشدن نقشه‌های کوره‌های آدم‌سوزی آلمانی‌ها خودداری کنه. گمان می‌کنم از هرکسی که این کتابو خونده سوال کنید، بیشتر از یه مفهوم یا طرح کلی، همین نوادر و غرایب یادش مونده باشه.

ادامه نوشته

یکی مثل همه

فیلیپ راث (Roth, Philip)
ترجمه‌ی پیمان خاکسار
۱۳۸ صفحه
نشر چشمه (مجموعه‌ی جهان نو)
چاپ اول، ۱۳۸۹
۳۰۰۰ تومان
خیلی خوبه. موید همون نکته‌ای که درباره‌ی طرح جلدای جدید چشمه گفتم... داستانای انگلیسی زبان زیرپوستی... البته تصورم غلطه چون تو این مجموعه از مارکز و هاینریش بلم کتاب دراومده. هرچند اونا تجدید چاپه. 
کتاب با شرح مراسم تدفین یه نفر شروع می‌شه و بقیه‌ی کتاب شرح زندگی این آدمه‌س. درواقع شرح نزدیک شدنش به مرگ. و خیلی‌ام آروم و معمولی ولی گیرا.
عنوان انگلیسی کتاب هست «Everyman» که اسم یه نمایشنامه‌ی معروف قرون وسطاییه. اونم درباره‌ی مرگه و خلاصش این‌طوریه که مرگ میاد سراغ یکی، (هرکی، یکی مثل همه) و اون طرف آخرش می‌فهمه که فقط اعمال نیکشو همراه می‌بره و اینا. تقابلی که نویسنده با گذاشتن این اسم تو ذهن آدم ایجاد می‌کنه خیلی خوبه. هر چی اون نمایشنامهه تمثیلی و رو و متوجه به سرای باقیه، این داستان غیرمستقیم و واقعی و مربوط به زندگیه. توصیه‌ی اکید می‌شه.

- این کتاب در "پروژکتور"

^{+ برچسب: فیلیپ راث}

شبی عالی برای سفر به چین

دیوید گیلمور (Gilmour, David)
ترجمه‌ی میچکا سرمدی
۱۶۷ صفحه
نشر چشمه (مجموعه‌ی جهان نو)
چاپ اول، ۱۳۸۸
۳۵۰۰ تومان
مدت‌ها بود کتابی رو با همچین ولعی نخونده بودم. با اینکه اتفاق زیادی نمی‌افته در طول داستان، خیلی کشش داره و فضاهاش به طرز مثال‌زدنی‌انی خوبن. وقتی می‌خوندم، به طرز مبهمی یاد «فرار» افتادم. شاید چون روی جلد دیدم که نویسنده کانادایه یا شاید بیشتر خود داستان که مثل داستانای آلیس مونرو زیرپوستیه. ولی بیشتر از همه گمونم می‌کنم به خاطر همون قدرتش تو درست کردن فضا باشه. ضمن اینکه کتاب برنده‌ی جایزه‌ی گاورنر جنراله که آلیس مونرو با سه بار، رکورددار گرفتنشه.
این قالب جدید طرح جلدای نشر چشمه، داره تو ذهنم یه شخصیتی پیدا می‌کنه از نوعی داستان که ازش خوشم میاد. امیدوارم اعتمادمو سلب نکنن.

- این کتاب در "پروژکتور"

آبروی از دست رفته‌ی کاترینا بلوم

هاینریش بل (Böll, Heinrich)
ترجمه‌ی حسن نقره‌چی
۱۳۲ صفحه
انتشارات نیلوفر
چاپ دوم، ۱۳۸۸
۲۵۰۰ تومان
به اندازه «نان آن سال‌ها» و «آدم کجا بودی؟» ازش خوشم نیومد. ضمناً اولین کتاب از بل بود که می‌خوندم و داستانش ارتباطی به جنگ نداشت.
قصه (که از اول کتاب گفته می‌شه و مسأله فقط چگونگی‌شه) درباره‌ی دختر جوونه که به خاطر ارتباط با یه خلافکار بازجویی می‌شه و اونقدر توسط یه روزنامه بهش تهمت و دروغ می‌بندن که خبرنگار روزنامه رو می‌کشه. قالب کتابم گزارشیه. یعنی انگار یه نفر نشسته با استفاده از مدارک پلیس و اظهارات این و اون شرح وقایعو نوشته.
اول کتاب یه یادداشت هست که شباهت وقایع با کارای روزنامه‌نگارای فلان روزنامه نه عمدی، نه اتفاقی، که اجتناب‌ناپذیره. یعنی یه منظور بیرونی‌ام داشته نویسنده و گمونم همین به کتاب ضربه زده. چون بیشتر «حرص‌درآر» از کار دراومده. یعنی احتمالاً بیشتر از اینکه به فکر نوشتن یه کتاب مث «نان آن سال‌ها» با اون موقعیتای فوق‌العاده باشه، می‌خواسته دست یه سری آدم آشغالو رو کنه. یه جاهای کتابم مستقیم شروع می‌کنه کنایه زدن و انتقاد اجتماعی و اینا. فکر می‌کنم انتخاب قالب گزارشی‌ام متناسب با همین قضیه‌‌س وگرنه از نظر داستانی کمکی نمی‌کنه. شایدم حتی ضربه می‌زنه...

_{+ برچسب: هاینریش بل}

زندگی مطابق خواسته‌ی تو پیش می‌رود

امیرحسین خورشیدفر
۱۵۴ صفحه
نشر مرکز
چاپ سوم، ۱۳۸۸
۳۶۰۰ تومان
چهار تا جایزه برده این کتاب (از جمله مهرگان و گلشیری و روزی روزگاری) گرچه با انتظاری که داشتم فاصله داشت، اما سرجمع خوبه. گرچه از سه چار تا داستانش خوشم نیومد اصن.
بیشتر اون داستانایی که خوشم اومد، اکثراً داستانای بی‌حادثه‌ن و تصویر یه موقعیت، یاد بعضی وقتا زندگی یه آدم توی مدت طولانی. شنیده بودم که شبیه سلینجره. فک کنم اینو به خاطر دو تا داستانی می‌گن که توی فضای محدود می‌گذره و یه یکی یا دو تا شخصیت اصلی داره که بیشتر حجم داستان دیالوگای ایناس. آدمو یاد «فرنی و زویی» و «تیرهای سقف» می‌ندازه. (یعنی «یک تکه ابر واقعی» و «زندگی مطابق خواسته‌ی تو پیش می‌رود»)
داستان آخر که از اونم خوشم اومد ولی این‌طوری نیست. راویش داناس کله و درباره عشق بین دو نفره و بیشتر داستان توصیف ذهنیت زنه‌س. تصورا و تداعیای و ارتباطایی که تو ذهنش ایجاد می‌شه.