خواب در فنجان خالی
نغمه ثمینی
192 صفحه
انتشارات نمایش
چاپ اول، 1382
1100 تومان
یه نمایشنامهس که تو جشنواره فجرم برنده شده. عالی نیست، ولی خوبه. اما تو جزئیات دیالوگاش یه چیزای آزاردهندهای داره. کلاً با وجود اینکه نمایشنامهنویسا اصولاً باید استاد دیالوگنویسی باشن، ولی اکثراً یه چیزایی دارن که آدمو اذیت کنه. مث توضیح اضافهای که رد و بدل میکنن شخصیتا. در حالی که تو واقعیت هر آدم خنگی با دیدن یه صحنهای میفهمه چه اتفاقی افتاده، تو نمایشنامه معمولاً هفت-هشت خط میگه «نمیفهمم... اینجا چه خبره رز؟ طوری شده؟ استنلی اینجا چیکار میکنه؟ ...»
آره... اینجام یه چیزای آزاردهندهای هست. یه جاهایی خیلی تحلیلگرانه میشه. اونقد که برای دهن یه زن فرنگرفتهی قاجاری بزرگ میشه و قشنگ معلومه مال خود نویسندهس.
حالا اینا که گفتم زیاد نیس تو نمایشنامه؛ ولی کلاً انتظارم کمی بیشتر بود. نمایشنامه بلند نیست خیلی، نصف کتاب ترجمهی انگلیسیشه.
قاعده: اگر کتاب را خواندهاید، «مطلب کامل» را ببینید.