بازماندهی روز
کازوئو ایشیگورور (Ishiguro, Kazuo)
ترجمهی نجف دریابندری
356 صفحه
نشر کارنامه
چاپ سوم، 1385
4950 تومان
عالیه. یادم نمیآد آخرین باری که این صفتو اینجا برای کتابی به کار بردم کی بود، ولی مدتها بود از کتابی این قدر لذت نبرده بودم. واقعاً مدتها. داستان توسط یه پیشخدمت قدیمی در سال 1956 روایت میشه و طی سفری که از سر میگذرونه، توی یادداشتهاش به گذشته برمیگرده و حتی حرفای بینظم و ترتیبی دربارهی حرفهی پیشخدمتی میزنه که البته بعد خیلی مربوط از آب درمیآد. به نظرم یکی از دلایل قدرتش توی لحن خشک بیتفاوتیه که توی اون ظریفترین و حتی حسیترین چیزای ممکنو روایت میکنه. از این نظر شاید شبیه وداع با اسلحهس. البته لحن این دوتا خیلی فرق داره، ولی هر دو در بیحس بودن مشترکن.
در مورد ترجمه هم تا جایی که به من مربوطه با آرامش خاطر میشه گفت مث خود کتاب شاهکاره. فقط مقدمه رو به هیچ وجه قبل از خود رمان نخونید. البته نکتههای خیلی خوبی گفته، اما خیلی خوشحالم که بدون پیشزمینه وارد کتاب شدم و خودم از بین جملههای بینظیر کتاب با لذتی زائدالوصف اون نکتهها رو بیرون کشیدم.
اینی که نقل میکنم، صرفاً برای اینه که نمونهای از نثر کتابو ببینید:
“آنچه الآن دارم به عرض میرسانم از قضا یکی از موارد مکرّری است که میتوانم برای نشان دادن حجب و تواضع ذاتی لرد دارلینگتن نقل کنم. در سالهای اخیر مهملات زیادی دربارهی مرحوم لرد و نقش برجستهای که ایشان در امور بینالمللی داشتند گفته و نوشته شده؛ در بعضی از گزارشهای جاهلانه این طور امده که ایشان به واسطهی خودخواهی یا خودبینی دست به آن کار زدهاند...”
- این کتاب در "سیب گاززده" (قبل از خوندن کتاب نخونید.)
- این کتاب در "کتابهای عامهپسند"
قاعده: اگر کتاب را خواندهاید، «مطلب کامل» را ببینید.