ضیاء موحد

286 صفحه

انتشارات مروارید

چاپ دوم، 1385

3200 تومان

یه مجموعه مقاله‌س تو سه بخش: مقاله‌های فلسفی-نظری، نقد شعر و معرفی. به نظرم ترتیب خاصی رو لازم نیست رعایت کنین موقع خوندن... جز یکی دو تا اشاره‌ی کوچیک مقاله‌ها اتکایی به هم ندارن.
بخش اول چهار تا مقاله داره. اولین مقاله (صدق در شعر) از همه طولانی‌تر و فلسفی‌تره. دومی (نوع و فرد در ادبیات) کمتر و دوتای دیگه (بحثی در تصویر و شعر سیاسی) کاملاً ادبی‌ان. خیلی نظم منطقی داره مقاله‌هاش. گاهی آدم یه مقاله‌ی چهل صفحه‌ای می‌خونه و آخرش فقط می‌تونه بگه استفاده کردیم... چون نویسنده حرفی نزده که آدم باهاش موافق یا مخالف باشه. اما این مقاله‌ها خیلی منظم و دقیق استدلال می‌کنن و یه گزاره‌ای رو مطرح می‌کنن. ممکنه آدم باهاش مواقق باشه یا مخالف. مثلاً من نمی‌فهمم برای چی باید اون تعریف کلی و کشدارو از تصویر قبول کنیم. چرا باید بگیم خیزید و خز آرید تصویر صوتی داره. خیلی منطقی‌تره که بگیم موسیقی داره. یا چند تا چیز دیگه که باهاشون مشکل دارم. ولی حداقلش اینه که مسائل خوبی رو مطرح می‌کنه و خوب مطرح می‌کنه. حتی اگه گاهی جوابش بهترین جواب ممکن نباشه. بخش دوم شیش تا مقاله داره. دوتاش درمورد اخوانه، یکیش درباره‌ی فروغ، یکی سیمین بهبهانی، یکی مقایسه‌ی طاهره صفارزاده و احمدرضا احمدی، و یکی درباره‌ی حافظ. باز به نظرم انتقادایی که به حافظ کرده چندان محکم نیست...
بخش معرفی‌ش درباره‌ی دو شاعر بزرگ زنه. امیلی دیکنسون و سیلویا پلات. نوشته که هنوز شاعره‌ی سومی درحد اینا پیدا نشده تو زبان انگلیسی... زندگی‌نامه‌هاشونو به اختصار نوشته. درباره‌ی شعر امیلی دیکنسون کمتر نوشته ولی بیشتر از سی تا شعرو ازش ترجمه کرده. درباره‌ی سیلویا پلات فقط شیش تا شعرو ترجمه کرده ولی در مورد شعرش زیاد نوشته. شعرارو سریع خوندم رد شدم. چون به نظرم شعری واقعاً شعر باشه قابل ترجمه نیست. وشعری که مثل شعرای طاهره صفارزاده –به قول خود ضیاء موحد- بشه یه سادگی ترجمه‌ش بدون این که چیزی ازش کم بشه از اول شعر نبوده.

کتاب طرح جلدش بده، کاغذش بده، صفحه‌بندیش بده، 3200 تومنم قیمتشه...