سیروس شمیسا
۳۵۴ صفحه
انتشارات میترا
چاپ دوم (ویراست چهارم)، ۱۳۸۶
۴۵۰۰ تومان
خیلی کتاب بدیه. شرم‌آوره که این کتاب رفرنس حساب می‌شه.
آقای شمیسا، کاری که کرده (و بقیه نکرده‌ن برای همین این کتاب مورد ارجاعه) اینه که تقریباً همه‌ی مواد خامی که برای بحث درباره‌ی انواع ادبی لازمه جمع کرده. انواع ادبی یونانی و مدرن و قالبای شعری خودمون و تکنیکای مختلف شعری... منتها بعد نتونسته توی بین مجموعه‌ی درهم و برهم هیچ نظم منطقی‌ای برقرار کنه. و ناچار همه چیو خیلی کش‌دار و کلی تعریف کرده، طوری که دیگه خاصیت نوع بودن نداره و نقض غرض شده عملاً. مثلاً رستم و اسفندیارو، هم تو حماسه آورده، هم تو تراژدی هم تو داستان... بیشتر مسخره کردن مفهوم ژانره.
گذشته از این، توی هر مبحث اشتباهات عجیب غریبی داره که نشون می‌ده نه فقط رو موضوعاتی که دربارشون حرف می‌زنه تسلط نداره، حتی آشنایی اجمالی‌ام نداره باهاشون. مثلاً توی خلاصه‌ی ایلیاد چیزایی رو میاره که نیست تو متن کتاب (تو فیلمش دییده احتمالاً)، یا فک می‌کنه یوکناپاتافا اسم یه کتاب فاکنره، یا احتمال می‌ده مجلس بزم توی داستانای حماسی ما با گروه همسرایان تراژدیای یونانی معادل باشه که اگه یه تراژدی خونده باشه قاعدتاً چنین احتمالی نباید بده... از این دست فراوون... حتی تو مسائل مربوط به ادبیات فارسی.