کلاس انشای مؤثر؛ کتاب دوم: محتوای آموزشی و طرح درس‌ها

مینا فرشیدنیک
نشر قطره و انتشارات منظومه خرد
112 صفحه
چاپ اول، 1388
2000 تومان
توی سال‌های گذشته، نمی‌دونم مثلاً شاید ده-پونزده سالی باشه که توجه به کلاس انشا بیشتر شده و کم‌کم معلم‌های تخصصی انشا پیدا شدن و سعی می‌کنن ایده‌های خلاقانه پیاده کنن برای درس انشا. ولی هنوز خیلیاش پشتوانه‌ی تخصصی نداره. این کتاب و دو جلد دیگه‌ش یکی از کاراییه که می‌تونه تا حدی  یه پشتوانه‌ی علمی آموزشی بده به این کار. (کتاب اول درباره‌ی استانداردها و اهداف بوده و کتاب سوم درباره‌ی ارزشیابیه)
کتاب چند تا بخش داره که انواع نوشته رو طبقه‌بندی می‌کنه و مراحل نوشتن رو توضیح می‌ده که خب مثل همه‌ی طبقه‌بندی‌های دیگه شاید خیلی چیزی قطعی و جزمی‌ای نباشه -و خودشم چنین ادعایی نکنه- ولی به هر حال روند کلی خوبی تعریف می‌کنه برای معلم و به‌خصوص برای بچه‌ها. ولی جالب‌ترین بخشش فصل آخره که درباره‌ی طرح درس‌نویسیه و هشت تا طرح درس نمونه هم آورده از پیش‌دبستانی تا دبیرستان. اینجا می‌شه دید که چطور می‌شه خلاقیت رو با هدف‌های آموزشی ترکیب کرد و یه برنامه عملی خوب پیاده کرد.

گرینگوی پیر

کارلوس فوئنتس (Fuentes, Carlos)
ترجمه‌ی عبدالله کوثری
212 صفحه
انتشارات طرح نو
چاپ سوم، 1389
5000 تومان
خیلی خوب بود. با دو تا کتاب قبلی که از فوئنتش خونده‌م خیلی فرق داشت. یعنی کاملاً رئال بود و اصن مایه‌های سورئال نداشت. شایدم برای همین بیشتر خوشم اومد. با این وجود فضاسازی‌ش به همون قدرت بود. روایتشم مرتب پس و پیش می‌شه و از این نظر آدمو خیلی یاد یوسا می‌ندازه. مخصوصاً بیشتر یاد سور بز چون توی هر دو کتاب کسی بعد از مدت طولانی گذشته رو به یاد می‌آره. به‌خصوص که این کتاب موقع انقلاب مکزیک می‌گذره... ولی خب اصن مث سور بز نمی‌شه بهش گفت سیاسی. کتاب بیشتر واکاوی ذهنیات سه تا شخصیت اصلیه... و از نظر بیان زیاد این ذهنیات پیچیده و باریک و معنی‌ها و تداعی‌هایی که چیزای واقعی برای شخصیتا داره، آدمو یاد استر، یا شاید کوندرا می‌ندازه. هر چی هست خوبه.

آرش

بهرام بیضایی
53 صفحه
انتشارات نیلوفر
چاپ سوم، 1369
45 تومان
خب راستش نسبت به شهرتی که داره... به نظرم خیلی معمولی اومد. کلاً این کار جالبیه که یه اسطوره یا حماسه رو دستمایه کنیم و بر اساسش یه داستان یا درام بنویسیم که شخصیتا و انگیزه‌هاشون پررنگ‌تر شه... درواقع تراژدی‌های یونان باستانم همچین چیزی بوده زمان خودش. اینم واقعاً ایده‌های جالبی داشته درباره‌ی روابط شخصیتا و انگیزه‌هاشون و اینا اما به نظرم خیلی نمی‌تونه اینا رو بپرورونه و پر و بال بده و درگیر کنه. ضمن این که بعضی حرفایی که می‌زنن شخصیتا توی اون فضای حماسی چندان نمی‌شینه.
در مورد زبانشم... احساس می‌کنم توی کهنه‌گرایی و باستان‌گرایی‌ش هنوز یه‌کم خام‌دست بوده بیضایی (سال 42 نوشته شده). اینو در مقایسه با مرگ یزدگرد می‌گم.

_{+ برچسب: بهرام بیضایی}

ادامه نوشته