بهرام بیضایی
53 صفحه
انتشارات نیلوفر
چاپ سوم، 1369
45 تومان
خب راستش نسبت به شهرتی که داره... به نظرم خیلی معمولی اومد. کلاً این کار جالبیه که یه اسطوره یا حماسه رو دستمایه کنیم و بر اساسش یه داستان یا درام بنویسیم که شخصیتا و انگیزه‌هاشون پررنگ‌تر شه... درواقع تراژدی‌های یونان باستانم همچین چیزی بوده زمان خودش. اینم واقعاً ایده‌های جالبی داشته درباره‌ی روابط شخصیتا و انگیزه‌هاشون و اینا اما به نظرم خیلی نمی‌تونه اینا رو بپرورونه و پر و بال بده و درگیر کنه. مثلاً این که کشواد فکر می‌کنه مردم چه تحت حکومت ایران باشن چه توران برده‌ن، اولاً توی اون فضای حماسی یه‌کم نچسبه بعدم فقط دو جای نمایشنامه اینو می‌گه و هیچ کسم جواب خاصی بهش نمی‌ده. ینی اصن درگیر نمی‌شه با چیزی یا کسی.
در مورد زبانشم... احساس می‌کنم توی کهنه‌گرایی و باستان‌گرایی‌ش هنوز یه‌کم خام‌دست بوده بیضایی (سال 42 نوشته شده). اینو در مقایسه با مرگ یزدگرد می‌گم.

+ برچسب: بهرام بیضایی