جومپا لاهیری (Lahiri, Jhumpa)
ترجمه‌ی امیرمهدی حقیقت
360صفحه
نشر ماهی
چاپ اول، 1388
6000 تومان
خیلی خوب. با آرامش خاطر می‌تونم صفت لذت‌بخش رو براش به کار ببرم. کتاب هشت تا داستان داره و این یعنی که به طور متوسط هر داستان چل و پنج صفه‌س. این طولانی بودن داستانا و این‌که مدام به گذشته‌ی شخصیتا برمی‌گرده و تکیه روی جزئیاتش و سه داستان یه‌هم‌پیوسته‌ای که داره، همه منو یاد «فرار» انداخت که اونم خیلی دوست داشتم. در مقایسه با «مترجم دردها» هم باید بگم که اون مسأله‌ی هندی‌های مهاجر کمرنگ‌تر شده و هرچند هنوز همیشه دست‌کم یه شخصیت هندی هست، تو بعضیاش کاملاً می‌شه اینو فراموش کرد.

داستان «جهنم-بهشت»، قبل از این توی «خوبی خدا» با همین ترجمه چاپ شده. و همون طور که دوستی قبل از این بهم گفته بود، نمونه‌ی جالبیه برای دیدن تغییر وضع ممیزی ظرف سه سال. مثلاً اونجا هست «الکل آرامش کرده بود»، اینجا هست «حالا آرام شده بود»؛ یا اینجا هست «جلو ِ همه از دبورا تشکر کرد»، که می‌تونید حدس بزنید اصلش چی بوده.

+ برچسب: جومپا لاهیری