مترجم دردها
جومپا لاهیری (Lahiri, Jhumpa)
ترجمهی امیرمهدی حقیقت
224 صفحه
نشر ماهی
چاپ چهارم، 1385
2300 تومان
اولین کتابی بود که از جومپا لاهیری میخوندم. خوبه. نه تا داستان کوتاهه. داستاناش همه یه جورایی به هند و هندیها مربوط میشه و بیشتر هم به هندیهای مهاجر. اما سبک داستان نوشتنش آمریکاییه. بیشتر داستانا یه رنگی داره از تضاد هویتی هندیهای مهاجر یا تفاوتایی که با مردم آمریکا دارن. اما این همهی مسأله نیست. این فقط فضای داستاناشه. اگه این همهش بود میشد مث این فیلم اجتماعیا که فقط به همین درد میخوره که یه جامعهشناس بشینه تحلیلشون کنه... در واقع این اصلن خیلی مهم نیست... تو یادداشتی که آخرش آورده گفته که مثلاً بعضی توصیفاش از هند ممکنه خیلی درست نباشه... چه اهمیتی داره واقعاً؟
ترجمه هم که خیلی خوبه. کلی هم جایزه برده این کتاب... اُ. هنری و پولیتزر و پن-همینگوی و بهترین کتاب اول نیویورکر و... بخونید حتماً اگه نخوندید...
به محض این که کاغذ را به خانم داس برگرداند، نگران شد مبادا اسمش را اشتباه نوشته باشد، یا تصادفاً شمارههای کد پستی را بر عکس یادداشت کرده باشد. ترسید یک حرفِ جافتاده از آدرس کاری کند که عکس هیچوقت به دستش نرسد و برای همیشه در پستخانهای در اوریسا یا یک همچو جایی بلاتکلیف و بیصاحب یک گوشه بیفتد؛ جایی نزدیک و در عین حال مطلقاً دستنیافتنی. به سرش زد کاغذ را دوباره از خانم داس بگیرد تا خاطرجمع شود آدرس را درست نوشته، ولی خانم داس دیگر آن را لای خرت و پرتهای ساکش انداخته بود.
قاعده: اگر کتاب را خواندهاید، «مطلب کامل» را ببینید.