زبان و ادب فارسی در گذرگاه سنت و مدرنیته
علیمحمد حقشناس
301 صفحه
انتشارات آگه
چاپ اول، 1382
2200 تومان
میتونم بگم شگفتانگیزه. آدم تازه میفهمه که نقد ادبی میتونه نه پیشپافتاده باشه نه چرت و پرت. ینی نه «من با فلانی از بچگی رفیقم و کتابش خیلی حس خوبی بهم داد»، نه «سبک اکنون به دست نیامده در گذشتهی سپری شده است». پریروز یه نشستی بودیم که سخنرانیا و سؤالا کاملاً نشون میداد که تصور غالب اینه که اگه حرفت قابل فهم باشه چیزی بارت نیست. به بغلدستیم گفتم آدم اینجاها میفهمه حقشناس چه موهبتی بود.
15 تا مقالهس که چهارپنج تاش صرفاً مربوط به زبانشناسیه. باقیش یا کاملاً ادبیه یا به هر دو مربوطه و البته غالباً از زبانشناسی به عنوان ابزار نقد ادبی استفاده میکنه. (لیست مقالهها رو تو «مطلب کامل» مینویسم.) توش همه جور هست. نقد داستان، نقد شعر معاصر، نقد شعر سنتی، و جاهاییام وارد نظریهپردازیای اساسیای میشه که به طرز عجیبی قابل فهم و به نظر من خیلی قابل دفاعه. حتی جایی که با آدمی در حد یاکوبسن مخالفت میکنه.
1- معنا و آزادی در شعر حافظ
۲- آفاق شعر سعدی و حافظ؛ بحثی در سهولت و امتناع در شعر
3- رمان و عصر جدید در ایران
4- زبانشناسی و نقد ادبی
5- دوباره میسازمت، غزل!
6- یک گام مانده به یک رمان
7- ادبیات جهان اسلام و ایران و اثرپذیری اروپا از آن (ترجمه)
8- مرز میان زبان و ادبیات کجاست؟
9- زبان فارسی، از سنت تا تجدد
10- ابهام و نارسایی در ترجمههای فارسی؛ ریشهیابی و چارهجویی
11- زبانشناسی، از فن تا علم
12- در جستوجوی زبان علم
13- واژهسازی درون متن، یک علاج قطعی
14- همزه در زبان و خط فارسی
۱۵- اشتقاق فعل و تصریف آن در فارسی
قاعده: اگر کتاب را خواندهاید، «مطلب کامل» را ببینید.