خیانت و دو نمایشنامهی دیگر
هارولد پینتر (Pinter, Harold)
ترجمهی شعله آذر
120 صفحه
انتشارات نیلا
چاپ اول، 1386
2000 تومان
از خیانت خیلی خوشم اومد. مضمونش که از اسمش پیداست. ویژگیش اینه که داستانو از آخر تعریف میکنه میآد به اول. مسأله اینه که وقتی شما جذابیت «بعدش چی میشه؟» رو از کارتون حذف میکنید، باید چیزی داشته باشید که به جاش بذارید. توضیحش سخته که پینتر جاش چی گذاشته. بخشیش دروغای شخصیتا که وقتی عقب میری کمکم میبینید... کار دیگهای که میکنه اینه که به طرز هوشمندانهای هی این سؤالو برای آدم ایجاد میکنه «قبلش چی شده؟» یعنی بازی رو برعکس میکنه. نه توی سیر کلی قضیه. اون از اول معلومه. توی جزئیات. مثلاً اینکه توی صحنهی دو میگه خیلی سال پیش یه روز تنها رفتی تورچلّو، ییتس خوندی. بعد ما قضیه رو تو صحنهی هفت میفهمیم. و توی این جزئیات بارای معناییای میذاره که لذتبخشش میکنه. و هر صحنهش به تنهایی یه تصویر خیلی خوبه. مث یه داستان کوتاه. و دیگه اینکه وقتی تموم میشه، شما تصویر آینده رو دارید و دارید به این فکر میکنید که حالا همه چیز کمکم به گند کشیده میشه.
اون دوتای دیگه («زبان پشتکوهی» و «خاکستر به خاکستر») کوتاهترن و البته غیرمتعارفتر. مخصوصاً خاکستر به خاکستر که واقعاً سخته به دست آوردن یه تصویر قابل فهم ازش.
یه مؤخرهم داره که گرچه کوتاهه ولی بد نیست. از جمله به بعضی معنیای ضمنی توی خیانت اشاره میکنه که جالبه.
قاعده: اگر کتاب را خواندهاید، «مطلب کامل» را ببینید.