گابریل گارسیامارکز (Garcia Marquez, Gabriel)
ترجمه‌ی احمد گلشیری
220 صفحه
نشر آفرینگان
چاپ سوم، 1387
2800 تومان
هوم... تقریباً مث صد سال تنهاییه حسم. یعنی خیلی لذت نبردم... ولی فک می‌کنم کتاب خوبی باشه، حتی خیلی خوب. اما می‌تونم مطمئن باشم که مارکز هیچ‌وقت یکی از چند نویسنده‌ی محبوب من نمی‌شه.
سبکش رئالیسم جادوییه و خود مارکز توی مقدمه‌ی کوتاهی که نوشته توضیح می‌ده که کتابو بر اساس قصه‌ای که مادربزرگش براش گفته بوده، و در اثر دیدن یه حادثه‌ی غیرطبیعی نوشته. مسلماً خوش‌خون‌تر از صد سال تنهاییه. در مورد ترجمه واقعاً مردّدم. چیزی که واضحه خیلی روونه، ولی در مورد لحن خیلی سخته قضاوت کردن. آدم می‌تونه همین‌طوری با تصور خودش از لحنی که باید داشته باشه رمان یه چیزی بگه، ولی واقعاً تضمینی نداره لحن در اصل مطابق تصور ما باشه. تازه واقعاً منظور از لحن چیه؟ بلندی کوتاهی جمله و انتخاب کلمه؟ اگه این باشه نصف نویسنده‌ها حدوداً یه لحن دارن.

- این کتاب در "کتاب‌های عامه‌پسند"