گوسناو فلوبر (Flaubert,  Gustave)
ترجمه‌ی مهدی سحابی
496 صفحه
نشر مرکز
چاپ اول، 1386
7500 تومان
عجب شاهکاری بود. جداً بی‌دلیل نیست این همه تمجیدی که از فلوبر می‌کنن. آخراش که واقعاً نفس‌گیر بود. توصیف بی‌نهایت خوبی که با بی‌تفاوتی و خونسردی از فاجعه می‌کنه شگفت‌آوره. آدمو یاد همینگوی می‌ندازه. و انگار این یه قانونه که هر وقت از چیزی تو کار یه نویسنده‌ی جدید خوشت اومد، می‌تونی مطمئن باشی که یه طورایی تو کار نویسنده‌های قدیمی‌تر سابقه داشته. و هرچی کارای قدیمی‌تر می‌خونی، احساس می‌کنی شکل اصیل‌ترو پیدا کردی. همینگوی، بیشتر از کارور مثلاً، و فلوبر بیشتر از همینگوی.
البته بله... توصیفاش یه جاهایی خیلی طولانی می‌شه... و بدیش اینه که من آخرشم نمی‌تونم درست تجسم کنم این چیزی که داره می‌گه. ولی اگه خونسردیتو حفظ کنی بالاخره تموم می‌شه.
مقدمه‌ی خوبی داره از مهدی سحابی . اونجا به چند تا چیز اشاره می‌کنه که یکیش تقریباً همونه که اول گفتم. و یکی دیگه خیلی خوشم اومد این که فلوبر از نمادگرایی در مورد آثارش خوشش نمی‌اومده. که یعنی مثلاً این شخصیت نماد انحطاط فلان دوران است. ایول. کاملاً مریدشم.
به هر حال درنگ نکنید.

+ این کتاب در «کتاب‌نیوز» [به‌نقل از فرهنگ آثار]
+ این کتاب در «جشن کتاب»