فدریکو گارسیا لورکا (Garcia Lorca, Federico)
ترجمه‌ی فانوس بهادروند
89 صفحه
نشر مینا
چاپ سوم، 1382
900 تومان
اینم خیلی خوب بود. طبیعتاً چیزی که توش خیلی بارزه زیبایی شاعرانه‌ی متنه. مخصوصاً جاهایی که به نظر می‌آد از ترانه‌های عامیانه استفاده کرده. توی لالایی و رسمای عروسی و اینا. ولی جز اینا هم جاهایی که دیالوگاش شاعرانه‌س خیلی خوبه. آبکی نیست جاهای عاشقانه‌ش. و اخراشم که اصن غیر دیالوگ همه‌ی فضا و منطقش شعری می‌شه. انگار غزله. ماه و هیزم‌شکن‌ها و مرگ. ولی ترجمه‌ش خوب نیست. کاری به دقت و وفاداری ندارم؛ فارسی‌ش خوب نیست طرف! مال شاملو از این نظر حتماً خیلی بهتره. یعنی فک کنم اگه اونو می‌خوندم لذت‌بخش‌تر بود. از اون جا که این لحن تراژیک و شاعرانه‌س که مهمه -نه که خود اتفاقات که از اول حدوداً قابل حدسه- حتماً با زبان شاملو زمین تا آسمون فرق می‌کرد قضیه.

فردریش دورنمات (Durrenmatt, Friedrich)
ترجمه‌ی حمید سمندریان
94 صفحه
نشر تجربه
چاپ دوم، 1380
900 تومان
خیلی خوب بود. از یه نظرایی به «ملاقات بانوی سالخورده» شبیه بود. همون خلق کمدی تو اوج موقیعت تراژیک. به اون خوبی نبود البته. نمی‌دونم شاید چون اونو دیدم و اینو خوندم این حسو دارم. سمندریان شبی که اومده بود «دو قدم مانده به صبح» از قول دورنمات گفت که تراژدی اگه با کمدی آمیخته نشه، سطحی می‌شه. می‌شه ملودرام. پشت جلدشم همچین حرفی از یه مصاحبه‌ی دورنمات آورده ولی خواسته فلسفی‌ش کنه الکی. شایدم خلاصه شده یه کم نامربوط به نظر می‌آد. ولی هر چی هست نتیجه‌ش خیلی خوبه.
بعد دیگه... فضای ساکن و بی‌حاصل زندگی مشترک زن و شوهرم عالی نشون داده با دیالوگاش. که بریده و دوری و پرتکرار و گاهی نیمه‌کاره‌س. به هر حال تونستید بخونید.

پل استر (Auster, Paul)
ترجمه‌ی خجسته کیهان
335 صفحه
نشر افق
چاپ دوم، 1385
3400 تومان
عالی. گمون نمی‌کنم چیز دیگه‌ای برای گفتن در مورد استر داشته باشم و در مورد خود کتابم... به نظر از همه بیشتر به «دیوانگی در بروکلین» نزدیک بود. هر دو رنگ اجتماعی قوی‌تر یا دست کم روشن‌تری نسبت به بقیه‌ی کاراش دارن و... ببینید فکر می‌کنم می‌شه این دو تا کتابو یه طرف گذاشت، و «کشور آخرین‌ها» و «شب پیشگویی» رو یه طرف. نمی‌تونم دقیقاً منظورمو توضیح بدم... انگار توی اون دو تا شوق قصه‌گویی لجام‌گسیخته همه چیزو تحت تأثیر قرار می‌ده! «قصه» از همه چیز مهم‌تره. هم برای خواننده، و هم گمونم برای خود استر موقع نوشتن. اما اینجا قصه رو کنترل شده‌تر به کار می‌گیره. حساب‌شده تره. مغز آدم موقع خوندنش راحت‌تر فکر می‌کنه. به شخصیتا، انگیزه‌هاشون، اصن این که تم داستان چیه، منظور نویسنده چی بوده... این یک نظر شخصی‌ست.

- این کتاب در "کتاب‌های عامه‌پسند"

_{+ برچسب: پل استر}

هارولد پینتر (Pinter, Harold)
ترجمه‌ی فتاح محمدی
112 صفحه
نشر هزاره سوم (زنجان)
چاپ دوم، 1386
1300 تومان
خیلی خوب بود. تو مقدمه نوشته که این نمایشنامه یه اثر ابزورد به حساب می‌آد. می‌دونید که... سال‌های بعد از جنگ جهانی دوم و پوچ‌گرائی و این حرفا. من تو زندگی‌م یه تئاتر ابزورد دیدم که «تئاتر بی‌حیوان» بود و این در مقایسه با اون اصن بی‌سروته نبود. یعنی قصه‌ای داره که با منطق خودش پیش می‌ره؛ هرچند منطقش خیلی آشنا نباشه. اواخرش اونجایی که اتفاق اصلی می‌افته، اتفاقی که باید همه رو به هم بریزه، همه کاملاً طبیعی باهاش برخورد می‌کنن و خوبی‌ش دقیقاً تو همینه. می‌بینید که مث اول نمایشنامه زندگی داره گند و بی‌خود و بی‌معنی پیش می‌ره. شخصیتا همون دیالوگا رو رد و بدل می‌کنن و همون مکثا هست. حالا فقط گند و کثافت رو اومده. ولی «تئاتر بی‌حیوان» تا جایی که من فهمیدم سعی می‌کرد زیر بار هیچ منطقی نره و تو بی‌معنایی و بیهودگی محض تموم شه. شایدم من درست نفهمیدم. به هر حال پیشنهاد می‌کنم اینو.

یاسمینا رضا (Reza, Yasmina)
ترجمه‌ی فتاح محمدی
84 صفحه [پالتویی]
نشر هزاره سوم (زنجان)
چاپ اول، 1383
1300 تومان
یه دوستی بهم گفته بود این طرف دراصل کجاییه... یادم رفته. به هر حال به فرانسه بوده متن اصلی و این از روی ترجمه‌ی انگلیسیش برگردونده. نمایشنامه‌س، تو سه پرده مثلاً. ولی هر سه تا پرده روایت وقایع یه شبن. یعنی سه تا روایت، از یه اتفاق. دیدین قبلاً همچین کتابا یا فیلمایی رو احتمالاً. در کل خوب بود. کلاً یه طرح تکراریه که دو تا زوجو می‌ذارن کنار هم به دیالوگ می‌ندازن و کیف می‌کنن! مثلاً «چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد؟»... یا کارور داره داستان این شکلی چند تا... و این گفتگو معمولاً پر می‌شه از تنش و درگیری و خلاصه بروز مشکلایی که دارن اینا با هم. یعنی هم زن و شوهرا با هم، هم بین دو تا زوج.
خوبیش که این طوری نیست که مثلاً اون روایت اول، همه چی خراب باشه بعد بخواد کم‌کم درست شه و آخرش گل و بلبل شه! یعنی راه حل ارائه بده مث این سریالا بود... راه سوم و زندگی شیرین می‌شود و نوعی دیگر و اینا. هر سه تا روایت خیلی واقعی و قابل باورن. و خیلی هنر می‌خواد درآوردن سه تا روایت از یه صحنه‌ی محدود تو یه آپارتمان. فرق داره با اونایی که یه اتفاق کل مسیر قصه رو عوض می‌کنه و بعد اصن یه چیز دیگه می‌شه. خیلی ظریف درآورده اتفاقای مشترک و اتفاقای متفاوتو... کلاً توصیه می‌شه.

ایتالو کالوینو (Calvino, Italo)
ترجمه‌ی لیلی گلستان
315 صفحه [رقعی]
نشر آگه
چاپ پنجم، 1386
3800 تومان
واقعاً نمی‌خواستم چیزی از کالوینو بخونم فعلاً اما انقد درمورد این کتاب تو همین مدت حرف شنیدم که عالیه و با بقیه کاراش فرق می‌کنه و اینا که خوندمش. و واقعاً خیلی فرق داشت با اون‌یکی. نمی‌دونم کالوینو با نوشتن این کتاب قصد داشته دهن خودشو سرویس کنه، یا ما رو، یا اون منتقدایی که می‌خوان درباره‌ی شکل روایت این کتاب چیزی بنویسن؛ اما به هر حال در همه‌ی این موارد موفق شده. اول که شروع کردم به خوندن، بدجوری منو گرفت و بدجوری داشتم لذت می‌بردم. بعدش... متأسفانه یه مقدار فاصله افتاد تو خوندنم، بعد با چند تا از فصلاشم خیلی حال نکردم، یه حاهایی‌م خیلی نارسا بود جمله‌ها! و خیلی انتزاعی... و از نوع بی‌خودش به نظرم. چون مترجمش لیلی گلستانه احتمالاً باید تو اصل همین‌طوری باشه. خلاصه اول احساس می‌کنم جزو کتابای بسیار محبوبم قرار می‌گیره. مثلاً جزو ده تا، ولی نگرفت. توضیح نمی‌دم درباره‌ی روایت و ایناش چون گذشته از فضاسازی فوق‌العاده‌ی فصل "اگر شبی..." که تو چندتا از فصلای دیگه‌شم به همون خوبی بود، بیشتر اون لذت اولیه، به خاطر غافلگیری از شکل روایت و اینا بود. پیشنهاد می‌کنم هیچ مطلبی درباره‌ی کتاب نخونید قبل خوندن خودش.

- این کتاب در "کتاب‌های عامه‌پسند"

_{+ برچسب: ایتالو کالوینو}