تبليغاتX
ک‍تاب‌خوانه

پل استر (Auster, Paul)

ترجمه‌ی خجسته کیهان

271 صفحه

نشر افق

چاپ دوم، 1386

3500 تومان

عالی. دارم فکر می‌کنم که میزان علاقه‌ی من به داستان و اینا تا حد زیادی وابسته به اینه اون کتاب تا چه حد می‌تونه من رو از واقعیت غافل کنه... داستان تو نیویورک می‌گذره و در طول چند روز از سال 1982. با همون فضای عجیب استر...

چیزی که در مورد کتابای استر خیلی خودشو نشون می‌ده قصه‌س. کتاباش به طرز کم‌نظیری پرقصه‌س. تو 100 صفحه اندازه‌ی 300 صفحه قصه تعریف می‌کنه. قصه تو قصه می‌آره و چیزایی که آدم انتظارشو نداره... اگه جزئیاتو می‌آورد حجم رماناش خیلی زیاد می‌شد... پست‌مدرنه دیگه... ربطی داره؟

دیگه این که استر خیلی قشنگ می‌نویسه. یعنی این فقط نحوه‌ی چینش شخصیتا و وقایع نیست که آدمو جذب می‌کنه، نثرش خود به خود گیراست.

یه چیزی می‌خوام بنویسم که نه پایه‌ی درستی داره و نه به درد شما می‌خوره اما دوست دارم بهش اشاره کنم. سه‌شنبه غروب وارد کتاب‌فروشی شدم بی این که بدونم چی می‌خوام بخرم. می‌تونستم صد تا کتاب بخرم. از مارکز، از رولفو یا بوتزاتی یا کالوینو یا هرکس دیگه‌ای. اما این کتابو که دیدم فهمیدم باید اینو بخرم. منظورم اینه که وقتی دیدم به ظاهرش بهم گفت چیزیه که الان می‌خوام و راست می‌گفت.

پشت جلد را نخوانید. نمی‌دانم کار کدام انسان کم‌اطلاعی‌ست این پشت جلدهای افق.

حتماً عکس‌هایش را دیده‌ای، اما عکس‌ها به تو نمی‌گوید آنجا چه خبر بود. باید خودت باشی و ببینی، باید باشی و آن را با دست‌هایت لمس کنی. این بلاها را آدم‌ها سر آدم‌ها آورده بودند، آن هم با وجدان راحت. این پایان بشریت بود آقای خوش‌کفش. خداوند از ما روی گرداند و جهان را برای همیشه ترک کرد. و من در آنجا شاهد بودم.


- این کتاب در "کتاب‌های عامه‌پسند"

- این کتاب در "جن و پری"


+ برچسب: پل استر

+  پنجشنبه 1386/09/29ساعت 1:41   | 

جومپا لاهیری (Lahiri, Jhumpa)

ترجمه‌ی امیرمهدی حقیقت

224 صفحه

نشر ماهی

چاپ چهارم، 1385

2300 تومان

اولین کتابی بود که از جومپا لاهیری می‌خوندم. خوبه. نه تا داستان کوتاهه. داستاناش همه یه جورایی به هند و هندی‌ها مربوط می‌شه و بیشتر هم به هندی‌های مهاجر. اما سبک داستان نوشتنش آمریکاییه. بیشتر داستانا یه رنگی داره از تضاد هویتی هندی‌های مهاجر یا تفاوتایی که با مردم آمریکا دارن. اما این همه‌ی مسأله نیست. این فقط فضای داستاناشه. اگه این همه‌ش بود می‌شد مث این فیلم اجتماعیا که فقط به همین درد می‌خوره که یه جامعه‌شناس بشینه تحلیلشون کنه... در واقع این اصلن خیلی مهم نیست... تو یادداشتی که آخرش آورده گفته که مثلاً بعضی توصیفاش از هند ممکنه خیلی درست نباشه... چه اهمیتی داره واقعاً؟

ترجمه هم که خیلی خوبه. کلی هم جایزه برده این کتاب... اُ. هنری و پولیتزر و پن-همینگوی و بهترین کتاب اول نیویورکر و... بخونید حتماً اگه نخوندید...

به محض این که کاغذ را به خانم داس برگرداند، نگران شد مبادا اسمش را اشتباه نوشته باشد، یا تصادفاً شماره‌های کد پستی را بر عکس یادداشت کرده باشد. ترسید یک حرفِ جافتاده از آدرس کاری کند که عکس هیچ‌وقت به دستش نرسد و برای همیشه در پست‌خانه‌ای در اوریسا یا یک همچو جایی بلاتکلیف و بی‌صاحب یک گوشه بیفتد؛ جایی نزدیک و در عین حال مطلقاً دست‌نیافتنی. به سرش زد کاغذ را دوباره از خانم داس بگیرد تا خاطرجمع شود آدرس را درست نوشته، ولی خانم داس دیگر آن را لای خرت و پرت‌های ساکش انداخته بود.


- این کتاب در "کتاب‌های عامه‌پسند"

- این کتاب در "کتاب‌نیوز"

+  شنبه 1386/09/24ساعت 23:42   | 

جِی. دی. سلینجر (Salinger, Jerome David)

ترجمه‌ی احمد گلشیری

263 صفحه

انتشارات ققنوس

چاپ هشتم، 1386

2800 تومان

اسم اصلی‌ش «نه داستان»‍ه و‍‌ به قول پشت جلد کتاب یکی از ده کتاب کلاسیک مدرن به حساب می‌آد. در کل خوب بود. از «تدی» خیلی خوشم نیومد و «پیش از جنگ با اسکیموها» رو هم نفهمیدم. «یک روز خوش برای موزماهی» و «تقدیم به ازمه با عشق و نکبت» و تا حدودی «مرد خندان» عالی بودن. بقیه‌شم خوبه.

چیزی که هست اینه که... چیزایی که تو یادداشت «لاتاری...» نوشتم الان کمی بی‌ربط به نظرم می‌آد. چون اینو که خوندم به نظرم رسید چیزی که من سبک شخصی کارور تصور می‌کردم تا حدودی سبک داستان‌نویسی امریکاییه... آره... یعنی تو همون دوره.

در داستان‌های سلینجر دو جهان خواستنی و مبتذل و به کلام سلینجر «قشنگ» و «عوضی» هستند که در تقابل قرار می‌گیرند. اینو جناب گلشیری تو مقدمه گفته... راست می‌گه. اکثر قریب به اتفاق قهرماناش همچین دیدی داره‌ن. و جالبه که با وجود تفاوتای وحشتناکی که داره‌ن -از نظر سن و همه چی- همه‌شون باورپذرین.

به نظرم رسید که همه‌ی صندلی‌های اتوبوس‌های نیویورک را درآورده‌اند و برده‌اند توی خیابان چیده‌اند و مردم همه سرگرم بازی صندلی و آهنگ‌اند. گمان می‌کنم اگر مسئولان کلیسای منهتن پروانه‌ی افتخاری ویژه‌ای به اسم من صادر می‌کردند و در آن می‌نوشتند که شرکت‌کنندگان بازی به احترام من سر پا بایستند تا من سر فرصت روی یک صندلی بنشینم، می‌رفتم در بازی شرکت می‌کردم. اما وقتی دستگیرم شد که این کار خواب و خیال است، کاری عملی‌تر آروز کردم. دعا کردم که شهر از آدم خالی شود تا من از نعمت تنهایی، تن‍...‍ها...یی برخوردار شوم.


- این کتاب در "کتاب‌های عامه‌پسند"


+ برچسب: جی. دی. سلینجر

+  شنبه 1386/09/17ساعت 19:15   | 

محمدامین ریاحی

404 صفحه

انتشارات طرح نو

چاپ دوم، 1376

1400 تومان

کتاب خوبیه سرجمع. از بحث‌های معمولی که درباره‌ی شاهنامه می‌شه، گمون نکنم چیزی رو نگفته باقی گذاشته باشه. فردوسی و شاهنامه و تدوین‌هاش و ترجمه‌هاش ودرون‌مایه‌ی شاهنامه و... منظورم این نیست که همون حرفای معمول رو زده. نه. خیلی جاهام نظر جدید داده... و به نظرم حرفا همه خوب و علمی‌ان. ولی هر چی به آخر کتاب نزدیک می‌شه کیفیت مطالب افت می‌کنه! یه اشکالشم تکراره. یه حرفو شاید 4-5 بار تکرار می‌کنه تو کتاب. دیگه این که تو بعضی فصل‌ها به‌خصوص ارزش والای شاهنامه شروع می‌کنه به کلی‌گویی‌های معمول. شاهنامه خیلی خوب است و بسیار خوب است و عالی است و رستم فلان ملت ایران است و...

کلاً عنوان فصل‌ها ایناست: فردوسی وشاهنامه، از افتادن تا برخاستن، تدوین حماسه‌ی ملی ایران، دهقان‌زاده‌ی پاژ، در بهار جوانی، سال‌های آفرینش شاهنامه، ورق برمی‌گردد،‌ در عصر شاهنامه‌ستیزی، پیام شاهنامه، ارزش والای شاهنامه، میراث فردوسی، جهان شاهنامه‌شناسی، بزرگداشت فردوسی و برای مطالعه‌ی بیشتر.

این قسمت جالب هم همین طوری:

نفرت ایرانیان از آن دو دشمن نورسیده، [روسیه و انگلیس] و همدلی با ملت‌هایی که با پیروزی بر دشمنان ایران روزنه‌ی امیدی می‌گشودند سبب شد که شاعران ایران منظومه‌هایی سرودند که امروز نیت و کار آن‌ها حیرت‌آور می‌نماید. میرزا حسینعلی شیرازی «میکادونامه» را در شرح جنگ‌های روس و ژاپن سرود، و ادیب پیشاوری، حکیم و شاعر و دانشمند معروف «قیصرنامه» را در جنگ‌های آلمان و انگلیس و ستایش ویهلم امپراتور آلمان به نظم درآورد.

+  سه شنبه 1386/09/13ساعت 19:50   | 

شرلی جکسن (Jackson, Shirley) و دیگران

ترجمه‌ی جعفر مدرس‌صادقی

183 صفحه

نشر مرکز

چاپ چهارم، 1386

2700 تومان

هفت تا داستانه که لیستش رو می‌تونید تو پست پالپ ببینید. داستان‌ها همه‌شون خوبن. فقط یکی‌شون تقریباً مبتنی بر غافلگیری بود و من وسطای داستان آخرشو حدس زدم... ولی بازم همه‌ی لطفشو از دست نداد. غیر از داستان خود کارور، تأثیر کارور تو چند تا دیگه هم معلومه... خود مدرس‌صادقی هم گفته... کلاً کسی مث کارور رو همه کمابیش تأثیر می‌ذاره... منظورم اینه که سیامک گلشیری حق داره...

دو تا مقدمه داره که رو هم بیست صفحه‌ای می‌شه. درباره‌ی نویسنده‌ها توضیح داده. حواسش بوده که چیزی از داستانا رو لو نده. با این همه بذارین آخرش بخونین چیزی از دست نمی‌دین. تازه فوایدی هم داره... تو پیوست هم شش تا مقاله‌س. یکی درباره‌ی شرلی جکسنه و طبیعتاً درباره‌ی لاتاری. چون کلاً یه داستان مهم تو زندگی‌ش نوشته. یکی در مورد کاروره، و چهارتای دیگه که کوتاهن درباره‌ی نوشتن و زیر و بمش و این حرفا.

در مورد لاتاری. خوب بود. درواقع... من وقتی داستانو خوندم کاملاً متوجه مسأله نشدم... چی بگم که لو نره... به هر حال مقاله رو که خوندم تازه افتاد... نمی‌دونم تقصیر مترجمه یا خودم...

ترجمه هم سرجمع خوبه. بخونید. خوبه.

نمی‌تواند باور کند که آن دو تا احمق واقعاً رفته‌اند توی اتاقک. محض خنده رفته‌اند. برای سرگرمی. این هم نشان می‌دهد که آن‌ها چقدر خنگند، چون همه می‌دانند که با طالع‌بین‌ها نمی‌شود شوخی کرد. نمی‌شود پیش‌بینی کرد که طالع‌بین چه خواهد گفت، ولی وقتی گفت، به هیچ ترتیبی نمی‌شود جلوی آن اتفاق را گرفت. همین که شنیدی چه چیز در انتظار توست، دیگر در انتظارت نیست، همین جا پیش توست. در خانه‌ات را چه به روی آینده باز کنی، چه به روی یک قاتل- هیچ فرقی نمی‌کند.


- این کتاب در "کتاب‌های عامه‌پسند"

- این کتاب در "کتاب‌خونه"

+  جمعه 1386/09/09ساعت 13:24   |