تبليغاتX
ک‍تاب‌خوانه

و چند داستان دیگر

ریموند کارور (Carver, Raymond)

ترجمه‌ی فرزانه طاهری

323 صفحه

انتشارت نیلوفر

چاپ سوم، 1381

2200 تومان

خوشم اومد... در ظاهر تو داستاناش اتفاقی نمی‌افته معمولاً. یعنی نمی‌شه از ظاهر وقایع فهمید که اوج و فرودش کجاست. اکثراً به اون معنی اصن اوج و فرودی نداره. انگار صرفاً یه تصویر از زندگیه... ولی وقایع معمولاً یه جورایی معنای کنایی دارن... اتفاقا، توصیفا... منو یاد مستور انداخت... ولی تو کارای مستور یه جواریی درشت‌تره... انگار روی این معنای کنایی تأکید می‌کنه... ولی کارور نه... خیلی ساده می‌گه و رد می‌شه... بی‌تفاوت... و همین باعث می‌شه گاهی آدم قضیه رو نگیره حتی... ولی در کل خیلی خوبه...

به قول دوستی داستاناش خیلی آمریکایی‌ان... و شخصیتاش... همه یه جوری در حال سقوطن... ولی نه این که لحظه‌ی معینی این اتفاق بیفته... توی یه سقوط مدام و آروم... یه اضمحلال مستمر که دارن باهاش زندگی می‌کنن... آره...

داستانا از سه تا مجموعه داستان کارور انتخاب شده‌ن. کلاً همین سه تا مجموعه داستان رو داره انگار. اولشم دو تا مقاله داره از کارور و یه مصاحبه. من آخر خوندم. خوب بود... به هر حال جالبه. یادداشت مترجم هم همین طور.

دیگه این که یه چیزی گاهی اذیت می‌کنه تو نثر اونم این که نهادها رو مرتب حذف می‌کنه. طوری که گاهی آدم قاطی می‌کنه اصن...

من و تری پنج سال است با همیم، چهار سال است ازدواج کرده‌ایم. و چیز وحشتناک، و چیز وحشتناک این است که، که البته نکته‌ی خوبش، یعنی می‌شود گفت در واقع موهبت این است که اگر سر هرکدام ما بلایی بیاید- ببخشید که این را می‌گویم- اما اگر همین فردا سر یکی از ما بلایی بیاید، فکر می‌کنم دیگری، آن یکی، شاید مدتی غصه بخورد، می‌دانید، اما بعد طرفی که مانده می‌رود و باز عاشق می‌شود. خیلی زود می‌رود یکی دیگر را پیدا می‌کند.

 

+ برچسب: ریموند کارور

+  جمعه 1386/07/27ساعت 22:42   | 

قیصر امین‌پور

130 صفحه

انتشارات مروارید

چاپ اول، 1385

1600 تومان

حتماً تا حالا این به گوشتون خورده که شاعرا مث بچه‌هان... یا بچه‌ها شاعرن... یا از این جور حرفا... توی مقدمه و مؤخره و پشت جلد و این چیزا، می‌گه که قصد اینه که ببینیم آیا می‌شه این قضیه رو علمی هم نشون داد یا نه؛ یعنی ما بیایم ببینیم ویژگی‌های تفکر کودک از نظر روان‌شناسی چیه، بعد ببینیم می‌تونیم تو شعر پیداش کنیم یا نه... تیکه‌ش هم رو نظریات پیاژه‌ست. و باید بگم که از این پیاژه خیلی خوشم اومد... فصل اول همینه... برشمردن ویژگی‌ها و ارائه‌ی مثال شعری براشون... فصل دومش پاسخ به چند تا سؤاله از این قبیل که بازگشت به کودکی خودآگاهانه‌س؟ آیا فقط در شعر این اتفاق می‌افته؟ این بازگشت ربطی به بازگشتی که فروید می‌گه داره یا نه... بخش زیادی از این فصل نقل قوله؛ از فروید و یونگ و زرین‌کوب و ایگلتون و کی و کی...

بله... و این که این نگاه قرار نیست شعرو تعریف کنه یا به‌تمامی توصیف کنه. بلکه قراره بعضی ویژگی‌هاش رو روشن‌تر کنه...

«ما فرض می‌گیریم که هدف اغلب مکالمات ارتباط بین آدم‌هاست. اما در مورد کودکان همیشه چنین نیست. کودک صحبت کردن را از دو تا چهارسالگی آغاز می‌کند. زبان در مراحل اولیه خود کاملاً خودمیان‌بین است. کودک توجه ندارد که کس دیگری به حرفش گوش می‌دهد یا نه. صحبت کردن به خودی خود برای او یک تجربه‌ی حسی-حرکتی لذت‌بخش است. او صداها و کلمات را تکرار می‌کند. کودکان اغلب می‌توانند تک‌گویی‌های طولانی در مورد موضوعات مختلف داشته باشند داشته باشند بدون آن که هیچ کس مخاطب آن‌ها باشد.»

+  چهارشنبه 1386/07/25ساعت 10:9   | 

پل استر (Auster, Paul)

ترجمه‌ی شهرزاد لولاچی

175 صفحه

نشر افق

چاپ اول، 1383

1700 تومان

باید بگم که... اولش که شروع کردم خیلی خوشم اومد و هر چی جلوتر اومدم... کمتر... و دست آخر خیلی ازش خوشم نیومد. شاید به خاطر خودم باشه... نمی‌دونم...

سومین قسمت سه‌گانه‌ی معروف استره. سه‌گانه‌ی نیویورک. ولی ترتیب خاصی ندارن این سه تا این طور که من پرسیدم... نمی‌دونم... شایدم اگه اول اون دو تا رو خونده بودم بهتر بود. به قول پشت جلد کتاب استر داستان معمایی رو وارونه کرده تو این سه تا کتاب...

اینم مث کشور آخرین‌ها ویراستار داشته. امید نیک‌فرجام. سرجمع نثر روون و معمولی و شسته رفته‌ای داره.

یه جاهایی... واکاوی ذهن راوی توسط خودش... زیادی پیچیده و عجیب و غریب می‌شد... حرفای زیادی انتزاعی که بیشتر به نظر می‌آد همین طوری ذهنی گفته شده‌ن... نه این که واقعاً چیز قابل تجربه‌ای باشه... در کل باید بگم که از کشور آخرین‌ها بیشتر خوشم اومد. و بر عکس اون که چند تا تیکه‌ی خیلی خوب داشت... تو این موقع خوندن به چیزی بر نخوردم که بگم چه خوبه برا نقل کردن...

«موضع عمیق‌تر و جدی‌تر از این حرف‌ها بود. اخیراً به این فکر افتاده‌ام که شاید او به نحوی تنفر مرا از فنشاو حس کرده بود که به اندازه‌ی شدت احساس خودش درباره‌ی فنشاو بود. شاید او پیوند بین ما را احساس کرده بود، انگار این پیوند طوری بود که تنها با کاری افراطی و خیره‌سرانه ثابت می‌شد. گویی ارتباط با من مساوی با رابطه با فنشاو بود –انگار در تیرگی گناهش دوباره می‌توانست صاحب پسرش باشد- اما فقط برای این که او را نابود کند.»


- این کتاب در "کتاب‌های عامه‌پسند"


+ برچسب: پل استر

+  پنجشنبه 1386/07/19ساعت 17:6   | 

جلال ستاری
136 صفحه
نشر مرکز
چاپ دوم، 1379
690 تومان
نمی‌تونم بگم کتاب عالی‌ای بود... اما کتاب خوبی بود. اساساً فضای اسطوره‌ای خیلی برام جذاب و گیراست. این آقای ستاری هم اشراف خوبی داره و به نظر کار جامعی کرده. از اساطیر هندی تا نجوم اسلامی و غیره و عرفان اسلامی و تفسیر یونگ از داستان و... اول روایت تورات رو با روایت اسلامی مقایسه می‌کنه. تو قرآن که داستان خیلی مختصره... بیشتر روی تفاسیر قدیمی قرآن تکیه کرده. بعد تو چند فصل سعی می‌کنه با دید نمادشناسی داستان رو بشکافه... یعنی نمادها رو توضیح بده دیگه. «محنت»، «رمز ماهی»، «رمز دریا گذاردن»، «رازآموزی»، «معراج» و «نتیجه». به نظرم بعضی جاها تو جمع‌بندی مطالب پراکنده‌ای که می‌آره مشکل داره. شایدم مشکل از ذهن من باشه.
یکی دو جا حس کردم از نظر ادبی خیای قوی نیست جناب ستاری. دقیق یادم نیست موردش چی بود... مربوط به شعرایی بود که از مولوی و عطار و دیگران نقل کرده به هر حال.
نثر جناب ستاری هم اونقدرها خوب نیست... نه این که مشکل واضحی داشته باشه... ولی نثر درجه یکی نیست خلاصه.
در کل توصیه می‌شه.

+ برچسب: جلال ستاری

+  یکشنبه 1386/07/15ساعت 1:10   |