تبليغاتX
ک‍تاب‌خوانه

آنتوان چخوف (Chekhov, Anton Pavlovich)

ترجمه‌ی سیمین دانشور

110 صفحه

نشر قطره

چاپ چهارم، 1385

1200 تومان

خوب بود. اولین نمایشنامه‌ای بود که از چخوف می‌خوندم. و گمونم یه جایی به نقل از تولستوی شنیده بودم که نمایشنامه‌های چخوف هیچ به خوبی داستان‌هاش نیست. اما این یکی خوب بود. گرچه از اون طنز آشنای چخوف تو داستاناش کم‌تر اثری داشت و دیگه این که... چه طور بگم... یه کم خلوت بود... یعنی شاید کمی زیادی سرراست بود؛ یعنی گره‌های زیادی نداشت. اما این لزوماً عیب نیست. به هر حال من خوشم اومد. مخصوصاً از پایانش.

پشت جلد نوشته که داستان به نوعی زوال زندگی قدیم و اشرافیت رو روایت می‌کنه. به نظرم اشکالی نداره اگه بکنه ولی همین طوری هم کافیه. یعنی ارزش خاصی اضافه نمی‌کنه به کار! طبیعتاً این یک نظر کاملاً شخصی‌ست...

چه خوبه که اول نمایشنامه‌ها شخصیتا رو معرفی می‌کنن... اگه نبود این اسمای عجیب غریب روسا نمی‌ذاشت آدم بفهمه کی به کیه...

ترجمه‌شم خوب بود... در کل توصیه می‌شه.

+  چهارشنبه 1387/04/12ساعت 17:2   | 

هاینریش بل (Böll, Heinrich)

ترجمه‌ی سیامک گلشیری

129 صفحه

انتشارات مروارید

چاپ دوم، 1387

1900 تومان

خیلی خوب بود. بهتر از میراث. بیشتر کتاب وقایع یه روزه که بعد از گذشت سال‌ها روایت می‌شه... ولی هیچ چیز ِ مربوط به بعد رو نمی‌گه... با مقداری برگشت به گذشته و کودکی و اینا. موضوع اصولاً عاشقانه‌س... اما توی یه بستر از شرایط اجتماعی و به‌خصوص اقتصادی ِ بدِ آلمانِ بعد از جنگ اتفاق می‌افته... پشت جلد نوشته که بخشی از آثار بل به ادبیات ویرانه‌ها تعلق دارن... نمی‌دونم منظورش چیه ولی حدس می‌زنم که باید همین باشه.

یه جور تشبیهایی از قول شخصیتاش به کار می‌بره که من خیلی خوشم میاد ازشون. بیشتر تشبیه موقعیت‌ها به موقعیت‌های دیگه... تشبیهایی که به هیچ وجه شاعرانه نیستن، ولی خیلی خوبن... خیلی درستن و خیلی خوب چیزی رو که باید منتقل می‌کنن.

گمونم دو تا ترجمه‌ی دیگه‌م هست از این کتاب... این به نظرم خوب بود. ضمن این که از ظاهرش بر می‌آد که از آلمانی ترجمه شده باشه... اونای دیگه رو نمی‌دونم اصن.

به نظر می‌رسید ناگزیر شده بودم تمام آن دفعات بیشمار را ببینم، بشنوم و بو بکشم، مثل صفحه‌ی گرامافونی که همسایه‌ی بالایی من هر شب، سر ساعت مشخصی، می‌گذاشت، مثل فیلمی که توی جهنم نشان بدهدند: همیشه همان چیز تکرار می‌شد، همان رایحه‌ای که فضا را آکنده بود، بوی قهوه، عرق بدن، لیکور و سیگار: آنچه من می‌گفتم، آنچه اولا می‌گفت، همه‌اش را به دفعات بیشمار گفته بودیم...

 

- این کتاب در "کتاب‌های عامه‌پسند" (ترجمه‌ی محمد اسماعیل‌زاده)

 

+ برچسب: هاینریش بل

+  یکشنبه 1387/03/19ساعت 11:52   | 

پل استر (Auster, Paul)

ترجمه‌ی خجسته كیهان

119 صفحه

نشر افق

چاپ سوم‌، 1385

1250 تومان

اول اتاق در بسته رو خوندم‌، حالا اینو... آخرم شهر شیشه‌ای رو می‌خونم. سه‌گانه‌ی نیویوركو دارم از آخر به اول می‌خونم...

«هدف كتاب فقدان هدف است و طرح و توطئه به شیوه‌ای حساب‌شده در غیبت طرح و توطئه خلاصه می‌شود. این نه یك داستان‌، بلكه یك فرآیند است. خواننده همان كار ِ كارآگاه را انجام می‌دهد‌، از سلسله واقعیت‌ها و داده‌هایی (یا نبود آن‌ها) باخبر می‌شود‌، با آن‌ها رودررو می‌گردد و پی می‌برد كه راه به جایی نمی‌برند؛ خطی را رسم می‌كنند كه به نقطه‌ی شروع باز می‌گردد‌، راهی مارپیچ و متمركز كه در سرمنشأ خود مفقود می‌شود.» [از مقدمه‌ی كتاب]

عجیبه... همچین توصیفی باید مال یه كتاب بسیار خسته‌كننده باشه... اما نمی‌دونم چرا موقع خوندن اینقدر منو تو خودش فرو می‌بره. شاید برای این كه خیلی پرقصه‌س. به توصیفای جزئی خیلی كم می‌پردازه و پر از جمله‌هاییه كه می‌گن چند هفته فلان جور گذشت... یا بارها فلان اتفاق افتاد... یا كم‌كم فلان حالت پیش اومد. و شاید به همین دلیله كه سخت یاد آدم می‌مونه اتفاقای كتاباش... چون نشونت نداده و بیشتر برات تعریفشون كرده.

 

- این كتاب در "كتاب‌های عامه‌پسند"

  

+ برچسب: پل استر

+  یکشنبه 1387/03/12ساعت 17:1   | 

چیستا یثربی

55 صفحه

نشر قطره

چاپ اول 1386

800 تومان

خوبه... خیلی خوب. کوتاه و خوشخوان و لذت‌بخش. به نظرم نمی‌شه مطلق گفت که نمایشنامه دیدنیه و خوندنی نیست... البته دیدنش بهتره... اما خوندنشم کاملاً کار درست و لذت‌بخشیه. یعنی نمایشنامه اصولاً یه فرقایی داره با داستان که منحصر به خاصیت قابل تماشا بودنش نیست. آره...

آره دیگه. درباره‌ی سیلویا پلانه. داستان از جایی شروع می‌شه که خودکشی کرده و با برگشت به گذشته شروع می‌کنه یه تیکه‌هایی از زندگی‌شو از جوونی به بعد روایت کردن. یه تیکه‌شعرایی هم نقل کرده بینش که متقاعدم کرد که خوندن شعر ترجمه شده یه‌کلی هم بی‌معنی نیست. مثینکه موقع اجراشم خیلی مورد توجه قرار گرفته... کلا خیلی خوب بود.

صدای زن همسایه         کسی هم قوم و خویشاشو می‌شناسه؟ یه یکی خبر بدین.

صدای مرد همسایه       باید بچه‌هاشو از اینجا ببریم بیرون. طفلی‌ها بدجوری گریه می‌کنن.چراوایسادین همین جوری نگاه می کنین؟

سیلویا                           (چشم‌هایش را باز می‌کند و بار دیگر آهشته به سمت چمدان می‌آید.) اگر دنیا ما ل من بود هرگز آن را نو نمی‌کردم. سال نو کور است. اندوه مرا نمی‌بیند و عبور نو را در باد بی آنکه به پ‌شت سرت نگاه کنی. اگر خدا بودم، هرگز جهان را نو نمی‌کردم، سال نو کور است، سال نو کور است، سال نو کور است...

+  پنجشنبه 1387/03/09ساعت 12:34   | 

وودی آلن (Allen, Woody)
ترجمه
ی حسین یعقوبی
224 صفحه
نشر چشمه
چاپ اول، 1384
1800 تومان
این کتاب ترجمه
ی بخشهایی از کتاب مجموعهی طنزهای وودی آلنه که بی و بال و پر رو هم در بر میگیره. چیزی توجهمو جلب کرد اختلاف وحشتناک ترجمه بخشهای مشترک با اون کتابه. ببینید مثلاً:
"ما این یاقوت رو سه ماه پیش خریدیم. اما به نظر می
رسه نفرین به قوت خودش باقیه؛ چون مبلغ قبضای آب و برق تو این مدت دو برابر شده..." [از کتاب حاضر]
"یاقوت کبود رو فقط یک ماهه که خریدیم، اما هنوز هم نفرین شده
س؛ چون مدتی کوتاه پس از خریدن اون، هیئت امنای موزه یک صف رقص کونگا تشکیل دادند و رقص کنان از روی یک صخره سقوط کردهن." [از بی بال و پر]
و این مثال استثنائی
ای نیست. انگار هر دو برای انتقال بار طنزش آزاد عمل کردهن. نمیتونم بگم کدوم به متن اصلی نزدیکتره، اما ترجمهی محمود مشرف آزاد تهرانی از نظر طنز موفقتره. برای نمونه، بخشی که تو پست اون کتابم نقل کرده بودم ببینید:
"«رو بزرگ» یک هیولای فتوژنیک با سر یک شیر و بدن یک شیر است. با این همه نباید او را با یک شیر معمولی اشتباه گرفت. گفته می
شود که «رو بزرگ» هزار سال میخوابد و بعد ناگهان آتش میگیرد، بهویژه اگر در مدت چرت زدنش ناغافل مشغول استعمال دخانیات هم باشد."

- این كتاب در "كتاب‌های عامه‌پسند"

+  دوشنبه 1387/02/30ساعت 16:48   | 

جاناتان کالر (Culler, Jonathan)
ترجمه‌ی فرزانه طاهری
199 صفحه
نشر مرکز
چاپ دوم، 1385
2600 تومان
تقریباً اولین کتابی بود که در این زمینه از اول تا آخر می‌خوندم... و گرچه کمی سخت بود ولی به هر حال حداکثر با سه چهار بار خوندن می‌شد فهمید. (جاهای خیلی سختشو یعنی.)مترجم نوشته که مخاطب این مجموعه‌ی «معرفی بسیار مختصر» دانشجوئای لیسانس و خواننده‌های غیرمتخصصن.
به خلاف روند معمول کتابایی که درباره‌ی نقد و نظریه‌ی ادبی نوشته می‌شه، نیومده با یه سیر تاریخی مکاتب نقدو بگه. بلکه اومده مسائلی که توی نقد ادبی مطرح می‌شه رو توضیح داده و پیش رفته. چیزایی مثل معنا و بوطیقا و تفسیر و روایت و هویت و اینا. و آخرش اومده خیلی مختصر توضیح داده مکاتب مهمو. من این بخش آخرو یه بار اولش، و یه بار آخرش خوندم... و باید بگم که خیلی‌شو آخر تازه فهمیدم که چی می‌گه. یعنی چیزایی که آدم در طول کتاب دستگیرش می‌شه کمک می‌کنه بفهمه که چی می‌گه اون آخر. چیزی که معلومه اینه که کتاب خیلی خوبیه و در ترجمه هم دست آخر قابل فهم از آب در اومده. بله... اینم چند خط از همون بخش آخر:
آلتوسر استدلال می‌کرد که سازندِ اجتماعی کلیتی وحدت‌یافته نیست که شیوه‌ی تولید در مرکز آن قرار داشته باشد، بل ساختاری است آزادتر که در آن سطوح با انواع مختلف رویه‌ها بر مقیاس‌های زمانی مختلفی تکوین می‌یابند. روبناهای اجتماعی و ایدئولوژیک از «خودمختاری نسبی» برخوردارند. آلتوسر، که از تبیین لاکانی نقش تعیین‌کننده‌ی ضمیر ناهشیار برای ضمیر هشیار استفاده کرد تا توضیح بدهد که ایدئولوژی چگونه عمل می‌کند و تعیین‌کننده‌ی سوژه می‌شود، تبیین مارکسیستی جبر اجتماعی حاکم بر فرد را بر روانکاوی منطبق کرد. سوژه معلولی است ساخته و پرداخته‌ی فرایندهای ضمیر ناهشیار، گفتمان، و رویه‌های بالنسبه خودمختاری که به جامعه سازمان می‌دهند.
+  چهارشنبه 1387/02/25ساعت 11:47   | 

وودی آلن (Allen, Woody)
ترجمه‌ی محمود مشرف تهرانی
175 صفحه
نشر ماهریز
چاپ دوم، 1384
1300 تومان
اینم اولین کتاب نمایشگاه. از کتابای نشر ماهریز خوشم میاد کلاً... از نظر گرافیک و اینا... انتشاراتیه که «شخصیت» داره واقعاً.
یه تیکه‌هاییش واقعاً خوبه. یعنی من می‌خندیدم. یه تیکه‌هاییشم بی‌مزه به نظر می‌آد. چیزی که معلومه اینه که چون بیشترش حالت نقیضه‌پردازی داره... یعنی یه شکلْ مصاحبه، یا داستان، یا برنامه رو که تو آمریکا رایجه رو مسخره کرده، لزوماً برای ما غیر آمریکایی‌ها بامزه نیست. ضمن این که خیلی جاهاشم به آثار ادبی و فرهنگی و این چیزا اشاره داره. مثلاً اون فصلی که به سبک نامه‌های ونگگ نوشته شده. چند وقت پیش تلویزیون فیلم شور زندگی رو داد... چون اونو دیده بودم مثلاً فهمیدم که اون اشاره به دندون پر کردن تو فضای آزاد چیه قضیه‌ش... و اگه اون نبود اصولاً بی‌معنی می‌شد. یا وقتی می‌گه «عشق من مثل یک غژگاو بزرگِ بزرگ است» به شعر رابرت برنز اشاره داره: «عشق من همچون یک رز سرخ سرخ است.» یا اون جایی که به عقاید خرافی درباره‌ی ماه اشاره می‌کنه منظورش سیلویا پلاته احتمالاً... (کاملاً درک می‌کنم که کم آوردین همه در برابر دانش من... نگران نباشید چون منم یه روز مثل شما بودم.)
و مترجم هم زیرنویس به دردبخور چندان نداره... هرچند اگرم داشته باشه فایده نداره. هیچ جوکی بعد از توضیح دادن بامزه نیست. همون طور که الان احتمالاً این مثالا برای شما بامزه نبود.
ولی با این حال قسمتای خنده‌دارش اون قدر هست که ارزش خوندنو داشته باشه.
 
«رو»ی بزرگ جانوری اسطوره‌ای است با کلّه‌ی شیر و بدن شیر؛ ولی هرکدام از یک شیر جداگانه. معروف است که «رو» هزار سال می‌خوابد و بعد ناگهان در میان شعله‌های آتش بیدار می‌شود، به‌خصوص اگر سیگار به لب چرت بزند.

- این کتاب در "کتاب‌های عامه‌پسند"

+  شنبه 1387/02/21ساعت 1:51   |