تبليغاتX
اُفست

شرمن الکسی (Alexie, Sherman)
ترجمه‌ی مجتبی ویسی
۱۵۱ صفحه
انتشارات مروارید
چاپ اول، ۱۳۹۰
۳۹۰۰ تومان
نویسنده‌ش همون نویسنده‌ی داستان «تو گرو بگذار من پس می‌گیرم» از مجموعه‌ی «خوبی خدا»ست. و تو بیشتر کاراشم شخصیت اصلی، مثل اونجا سرخپوسته. حقیقتش نمی‌شه با اطمینان اسم این رو مجموعه داستان گذاشت. بینش چند تا شعر هست و یه چیزایی که نمی‌دونم باید اسمشو چی گذاشت. حتی خود داستان‌هام زیاد مطابق هنجارای معمول داستان‌نویسی نیستن. -از این نظرا آدم یاد «اتوبوس پیر» می‌افته. گرچه اصن به اون خوبی نیست.- یعنی اون‌طور که آدم انتظار داره طرح یا مقدم‌چینی یا پایان ندارن و یه جاهایی بینش یه چیز بی‌ربط تعریف می‌کنه راوی که ارتباط مشخصی با اصل داستان نداره.
کتاب برنده‌ی جایزه‌ی پن فاکنر هم هست.
برچسب‌ها: شرمن الکسی
+  شنبه 1391/01/19ساعت 17:22   | 

خوئائو اوبالدو ریبیرو (Ribeiro, Juao Ubaldo)
ترجمه‌ی احمد گلشیری
174 صفحه
انتشارات نگاه
چاپ اول، 1380
1000 تومان
خب سرجمع خوبه. نه بیشتر. کتاب یه تک‌گویی ذهنی طولانیه. تقریباً شبیه «مرگ قسطی». قهرمانش کسیه که عضو ارتش برزیله اما کار اصلیش کارای غیررسمیه... یه چیزی شبیه گروه فشار و لباس شخصی. همه‌ی تلاش نویسنده و جالب بودن رمان هم تو اینه که سعی کرده روحیه و شخصیت و عواطف یه همچین آدمی رو نشون بده. کسی که ما معمولاً فکر می‌کنم که اصلاً هیچ چیزی از انسانیت در وجودش نیست. به نظرم از نظر ادبی این کارو خیلی خوب انجام داده. یعنی نتیجه اصن باسمه‌ای و کلیشه‌ای از کار در نیومده. در کل توصیه می‌شه.


برچسب‌ها: خوئائو اوبالدو ریبیرو, احمد گلشیری
+  دوشنبه 1391/01/14ساعت 20:37   | 

شعر نیما از سنت تا تجدد
تقی پورنامداریان
۳۹۹ صفحه
انتشارات سروش
چاپ دوم، ۱۳۸۱
۲۲۰۰ تومان
قبل از همه باید بگم که ویرایش جدید این کتاب چند ماهه -نمی‌دونم شاید نزدیک یک سال- که منتشر شده و گرچه من ورقش نزده‌م اما به نظر میاد حجمش تغییر قابل توجهی کرده باشه.
کلاً کتاب راهگشاییه. مخصوصاً که شعر نیما انقدر مبهم هست که آدمو برخورد اول کاملاً گیج کنه و پس بزنه. گرچه گاهی بعضی تفسیرهایی هم که پورنامداریان می‌کنه به نظر کمی غریب می‌آد. گرچه به نظر من نفس جرأت به خرج دادن و تفسیر کردن دقیق و خط به خط شعر خیلی کار مهمیه. حرف کلی زدن درباره‌ی شعر نو به مراتب آسون‌تره تا این کار.
غیر از تفسیرها بحث‌هایی هم که درباره‌ی صورت و فرم شعر نیما می‌کنه، مثلاً درباره‌ی نمادها یا درباره‌ی زبانش، اکثراً جالب و قابل توجهن. تنها اشکال، چیزیه که تقریباً همه‌ی کتابای پورنامداریان دارن و اون پرگویی و تکراره. اگه کمی موجزتر می نوشت خیلی عالی می‌شد.
برچسب‌ها: نیما یوشیج, تقی پورنامداریان, شعر نو
+  دوشنبه 1390/12/29ساعت 16:35   | 

آلیس مونرو (Munro, Alice)
ترجمه‌ی ترانه علیدوستی
۲۴۷ صفحه
نشر مرکز
چاپ دوم، ۱۳۹۰
۵۹۰۰ تومان
کتاب شامل پنج تا داستانه و یک مقدمه درباره‌ی نویسنده که از «گاردین» نقل شده. از سه تا از داستانا
خوشم اومد و از یکی -یعنی کوئینی- خیلی خوشم اومد. تیپ داستانا مثل مجموعه قبلی کاملاً تیپ مورد علاقه‌ی منه. داستانای پرجزئیات و زیرپوستی و پر از موقعیتای درخشان. مقدمه مفیده و ترجمه سرجمع روون و خوبه. هرچند به نظرم این عیبو داره که با سلیقه‌ی مترجم از بین چهار تا مجموعه انتخاب شده. مشکلی که درباره‌ی موراکامی و کارور و خیلیای هم دیگه داریم. اگه همه‌ی کتابای موجود تو بازارم بخریم، بازم خیلی از داستانای نویسنده رو -که قابل چاپ هم هست- نداریم و به جاش کلی داستان تکراری خونده‌یم.
برچسب‌ها: آلیس مونرو
+  جمعه 1390/12/26ساعت 19:3   | 

لیو تالستوی (Tolsoti, Lev)
ترجمه‌ی سروش حبیبی
۸۱ صفحه
نشر چشمه
چاپ اول، ۱۳۸۹
۲۰۰۰ تومان
خب اصلاً به اندازه‌ی مرگ ایوان ایلیچ تأثیرگذار و غافلگیرکننده نبود. داستانش از اون داستانای کمابیش تکراریه که خودمونم مشابهشو تو ادبیاتمون داشتیم. ولی خب البته داستان زمین تا آسمون فرق داره با حکایت. هنر تولستوی تو نشون دادن روحیات شخصیت اصلی چیزیه که نقطه‌ی قوت داستانه. همون طور که از اسم تولستوی آدم انتظار داره. در کل خوب و خوش‌خونه ولی جذابیت ویژه‌ای نداره.
برچسب‌ها: لئو تولستوی, سروش حبیبی
+  سه شنبه 1390/12/02ساعت 19:33   | 

میرچا الیاده (Eliade, Mircea)
ترجمه‌ی گلشن اسماعیل‌پور
۲۲۷ صفحه
نشر اسطوره
چاپ اول، ۱۳۸۶
۳۳۰۰ تومان
خب کتاب نسبتاً مشهوریه. آدمی مث الیاده -احتمالاً می‌شه بهش لقب بزرگ‌ترین اسطوره‌شناس قرن رو داد- هرچی بنویسه احتمالاً یه‌کم معروف می‌شه ولی تصورم این بود که این کتابش باید دلایل بهتری برای شهرت داشته باشه. موقع خوندنش خیلی حس دوگانه‌ای داشتم. جاهاییش واقعاً خوب و اثرگذار بود و جاهایی -خدا منو ببخشه- احساس می‌کردم دارم رمان عشقی آبکی می‌خونم. نمی‌دونم. شاید من بد جور برخورد کردم باهاش یا شاید به‌خاطر ترجمه باشه. چون ترجمه واقعاً افتضاحه. یکی از بدترین ترجمه‌هایی که تو عمرم دیدم. اشتباهای احمقانه‌ی حتی دستوری.
کلاً نمی‌تونم داوری زیادی بکنم درباره‌ی کتاب. کمی هم از خوندنش می‌گذره. اینه که بدون نتیجه‌ی خاصی نوشته‌ی خود را به پایان می‌برم.
برچسب‌ها: میرچا الیاده
+  سه شنبه 1390/11/11ساعت 23:5   | 

شعرها و یادداشت‌های منتشرنشده از سهراب سپهری
سهراب سپهری
به‌کوشش پریدخت سپهری
۱۴۲ صفحه
چاپ هفتم (چهارم قطع خشتی)، ۱۳۸۲
انتشارات فرزان روز
۱۲۰۰ تومان
خیلی خوندنی. البته غیر از شعراش که جزو کارای سنتی دوره‌ی جوونی سپهری‌ان. یه تک‌نگاری داره خیلی شبیه فصلای «اطاق آبی». یه زندگی‌نامه خودنوشت کوتاه و البته ناقص. بقیه‌ش نامه‌ها و یادداشت‌های سفرشن که خیلی چیزا رو درباره‌ی نگاه سپهری به آدم می‌گن و اینم نشون می‌دن که اون دید و زبانی که تو شعراش هست، هیچ ادا و تکلفی توش نیست و بیان و نگاه طبیعی و واقعی‌شه. گذشته از این دیدن چیزایی از زندگی واقعی آدمی مثل سپهری همیشه جذابه؛ هرقدرم کوتاه.
طرح‌های هوکوسای و سششو که هم امروز استاد نشانم داد، با استامپ‌های خودش. ببین، آن شاخه‌ی آفتاب‌گرفته‌ی پشت پنجره، از همه‌ی این‌ها زنده‌تر است. و پاک‌تر و گیراتر. پنجاه سال راه بروی، و هوا بخوری و کار نسازی بهتر، تا چون استادت در فروبندی، بنشینی، و قلم بزنی. و بگیر که بلندآوازه شدی. به بهای چه از کف دادن‌ها.

برچسب‌ها: سهراب سپهری, شعر نو
+  دوشنبه 1390/11/10ساعت 0:3   |